Boş sokaklarda
Başıboş yağmur
Gönlüme çarptığında
Dağılıverir çığlığı etrafa.

Kaplayıverir yüreğini,
Savuruverir bedenimi,
Eğiverir ruhunu;
Sarsılıverir gözlerim,
Kaybolur birden elleri
Gidiverir karanlıkta
Ve damlalar
Düşerken raylara
Ağlaşır sevgililer
Bu ucubeler istasyonunda.

Uzunmuş yol
Uçurumun dibine,
Düşmüş aşıklar
Cellatların arasına,
Çıldırmış gözler,
Delirmiş diller,
Silinmiş yüzler;
Ölümü beklemiş
Dokunaklı kelimeler.

Kimisi boşluktan
Aşağı inmiş
Kimisi de aşağıdan
Ölüme gitmiş;
Kayıplara bulanmış
Fısıltıların ardından.

Şehirler sustuğunda
Yağmuru dinler deliler;
Belki de gökyüzü
Bütün günahları perdeler.

Kapında cesetler
Yola düşersin
Üç kuruşla.

Bir kadın
Kaçar düşünden
Hiç seni düşünmeden,
Sürünerek yaklaşırsın;
Ellerin cebinde,
Biçimli ayaklarına:
Al işte,
Niteliksizim!
Korkuyorum,
Avucumda duran
Umutla
Ölmekten değil,
Sensiz yaşamaktan.